week 29: na de volumeweek

Zo zag week 29 er uit:

Na de vele fietskilometers van het BikerZzz weekend, heb ik deze week wat minder gefietst. Maar ik heb er wel voor gezorgd dat mijn fietstrainingen complementair waren aan de vele lage-hartslag kilometers van dat BikerZzz weekend. Zo maakte ik er op donderdag een mooie tempoduurrit van aan een gemiddelde van 31,6 km/u. Not bad at all! En op zaterdag reed ik op de rollen met daarbij 5 keer 3 minuten een VO2 max interval, aan 120% van het overslagpunt. Na een week met veel volume, was het dus deze week vooral intensiteit op de fiets.

In het lopen zat er vooral veel tempo in: maandag nog een rustig recuploopje, op woensdag een negatieve duurloop van 10,6 km aan 4:24 (13,6 km/u), en op zondag (na een pittig nachtje : p ) een lange duurloop aan 4:30 (13,3 km/u). Die duurtempo's zijn nog nooit zo strak geweest. Dat geeft mooie vooruitzichten voor  het komende seizoen.

In het zwemmen ben ik wat aan het werken aan mijn timing, en dat is heel moeilijk eigenlijk. Ik moet later leren catchen, iets langer drijven dus, maar dat zonder de vinnigheid in het water te verliezen. een evenwichtsoefening die met vallen en opstaan verloopt.

Als ik kritisch mag zijn op mezelf, moet ik vaststellen dat mijn discipline in core stability en krachttraining voor de eerste keer dit seizoen wat tegenvalt. Daar moet ik terug wat meer aandacht aan besteden, zeker op mijn leeftijd. Ik voel dat direct aan mijn lijf als ik het niet goed onderhoud.

Ondertussen ben ik nog altijd aan het sleutelen aan mijn wedstrijdseizoen. Niet gemakkelijk nu het crisis lijkt te zijn in het duatlonwereldje en de ene na de andere wedstrijd wordt afgelast, zelfs in het Powerman-circuit. Maar daarover volgende week misschien meer nieuws.

week 28: Bikerzzz

Het bikerzzz weekend stond voor de deur. 't Was een beetje een mager beestje omdat velen de fiets letterlijk aan de haak te hangen (en hem dus zelfs niet mee hadden), en omdat mijn beste kompaan de zaterdag moest afhaken met hartritmestoornissen. Maar het werd wel een topweekend dankzij het heerlijke lenteweer, de gereden kilometers en de avondpret. Als ik je vertel dat er geen valpartijen waren, behalve toen ik van mijn stoel viel van het lachen de avond na de eerste rit, dan weet je zo ongeveer hoe je de sfeer moet inschatten.

Aangezien ik in 2017 nog geen 100km rit achter de kiezen, was het toch even afwachten hoe ik drie lange ritten op rij zou verteren. Maar de conclusie is positief: ik kom met zeer goede benen uit de winter. De uithouding is blijkbaar zeer goed (335 km op drie dagen zonder 1 zwak moment), de basissnelheid is dik ok (zo reed ik zondag met een continue zwakke tegenwind op de rand van recup en EXT - echt traag dus - gemakkelijk 27 km/u). Nu wordt het zaak om tegen de zomer kracht en krachtuithouding bij te kweken. Met goede loopbenen, goede fietsbenen en terug goesting in het water, kan ik dus enkel zeggen dat ik me wel in mijn sas voel voor dit seizoen. Maar .... de weg is nog lang natuurlijk.

week 27: krokus

Oops, dat was geen weer om een hond door te jagen in de krokusvakantie. Dat betekent dat ik minder fietskilometers heb dan voorzien, maar wel 3 keer op de rollen heb gereden, met daarbij 2 pittige trainingen. Die van zaterdag bleek te zwaar te zijn en bij de 4e van 5 blokken rond overslagwattage ging het licht uit. Dat was een mooie herinnering aan het feit dat er nog werk is aan de krachtuithouding. die zaterdag had ik eigenlijk beter wel buiten gereden: het KMI voorspelde veel regen, in de werkelijkheid viel er de ganse voormiddag geen druppel.

Maar laat dat de pret niet drukken. Goed getraind deze week.
- 3 keer gezwommen en dat begint beter te gaan. Ik voel dat ik meer en meer de neiging heb om het tempo wat op te trekken, en wat meer kracht te zetten.
- en het lopen, dat gaat toch echt wel goed: een duurloop van 17 km aan 13,2 km/u, dat kan tellen. En ook de intervaltraining van donderdag kon me bekoren: lastig kan ook leuk zijn. : )

Verder ben ik tevreden over het feit dat ik al vlot 2 trainingen per dag kan verteren. Tot nu toe wel niet de combinatie fietsen en lopen natuurlijk. Maar dat ik mijn 2 goede looptrainingen afwerk op een dag die gestart is met een nuchtere zwemtraining, is toch een opsteker.

Ondertussen ben ik naast Alpe d'Huez nog van geen enkele andere wedstrijd 100% zeker. In de duatlon-maand mei maakt Luxemburg de grootste kans. De seizoensafsluiter, daar ben ik nog niet helemaal 100% zeker van: Frankrijk en Italië liggen in de weegschaal. Meer nieuws daarover later.

week 26: kortje

Zoals aangekondigd was deze week een korte trainingsweek. Zaterdagochtend ben ik samen met mijn vrouw vertrokken naar Rotterdam voor ons 25 jaar samen-zijn. Geen zwemkleren, geen loopschoenen, geen fiets, nee ... zelfs geen core stability-attributen meegenomen. Gewoon genieten van het city-tripje en van het samenzijn.

Niet al te veel trainingsuren dus deze week, want er zat geen ruimte in voor een langere fietstraining. Maar ik ben vooral blij dat ik 2 keer de weg naar het zwembad gevonden heb, en opnieuw met enig vertrouwen in het water lag.
De fietstraining op de rollen op dinsdag was een zware, met 9 keer een krachtblokje van 2 minuten aan 120% van mijn overslagwattage, aan 312 watt dus.
Vrijdag dan nog 2 looptrainingen met in de laatste van de 2 een INT blok van 2 kilometer aan 4:01 - 4:04, hartslagen mooi in het midden van het INT blok. Niks geforceerd dus.

Benieuwd hoe maandag het hervatten van de training weer aanvoelt, na een weekend met heeeeel veeeeel lekker eten. : p

week 25: topweekje

Wat een heerlijke sportweek. Op donderdag kunnen genieten van een zalige Europese wedstrijd in het Vandenstockstadion met mijn zoon Robben. We zitten in een goede periode 4-2 winnen van Zulte, 2-0 van Zenit en nu ook 1-4 op Oostende. Ze vliegen vlot in de netten de laatste tijd.

Maar misschien was dinsdag nog wel leuker - ik deed een gastoptreden als triatleet in het klasje (zesde leerjaar) van mijn nichtje Hannah. Zij zijn bezig met een sportproject en vroegen zich af wat triatleten zo allemaal eten. Ik in vol ornaat - met de tijdritfiets en de tijdrithelm - naar daar gereden. Het was zalig om uiteindelijk meer dan een uur bestookt te worden met vragen. Ik zag een paar oogjes schitteren bij de verhalen over de Ironman-wedstrijden. Ik denk dat er een paar 's avond in hun bed liggen dromen over triatlon nu. Goed gelachen ook als ik de kinderen liet proeven van ORS drank, energiedrank, energierepen, maar vooral ... energiegels. : )

Maar soit, jullie willen hier vooral lezen hoe het met mijn trainingen gaat zeker. Wel het was ook op dat gebied een topweekje. Kijk maar!

Een weekje van bijna 12 uur, dat is lang geleden.

Natuurlijk heeft dat veel te maken met het zalige zonnetje. Dat zorgt ervoor dat ik weer buiten rij, en buiten rij je nu éénmaal langere ritten dan op je rollen. Toch heb ik er voor gezorgd niet enkel volume te trainen (248 km gebold deze week), maar ook kwaliteitsblokken in de trainingen te steken: maandag zat er een intensief blokje tegen de wind in van 40 minuten, woensdag koos ik voor een Vlaamse Ardennenrit met een paar trage langere hellingen (atypisch voor de Vlaamse Ardennen- je moet ze dus weten liggen). En op zondag heb ik in de lange rit met Mr T eens 20 minuten het gashendel helemaal opengetrokken (met in het midden 2 minuten waarin het licht helemaal uitging). Vooral op woensdag merkte ik dat langere ritten al een tijdje geleden was.

Na 3 weken heb ik eindelijk weer de weg naar het zwembad gevonden voor 1800m baksteenslag. Man man man, wat was dat sukkelen zeg.

Last but not least: donderdag een looptraining met 6 sprints van 200m (dat was redelijk hard), maar vooral op zaterdag liep ik een 16 km aan 13,5 km/u zonder eigenlijk 1 keer iets te forceren, puur op gevoel en op een goed duurtempo. Dat geeft vleugels (zonder redbull te drinken).

Nu nog 4 dagen doortrainen, en dan leg ik er even 4 dagen de riem af. Ik hou jullie op de hoogte.

week 24: voorzichtig

Deze week stond in het teken van de voorzichtigheid: de verkoudheid was zeker nog niet van de baan, maar ik voelde wel al terug wat energie.
Van zwemmen was hoegenaamd geen sprake, ik weet uit de vorige jaren ervaring dat ik dan gegarandeerd opnieuw herval in de ziekte.
Lopen en fietsen lukte wel. De hartslagen liggen wat hoger, da's normaal. De kracht in de benen is nog niet helemaal terug. Onvermijdelijk loop je na zo'n periode wat vormpeilschade op. Maar ik heb toch al een paar keer écht terug kunnen genieten van mijn trainingen.
Vrijdagavond leek ik dan toch weer te hervallen. Waren die 3 heuvelsprints van 400m net iets te pittig geweest? of is dat fijn stof in de lucht de schuldige? Ik kan daar geen uitsluitsel over geven, maar  zaterdag liep ik al weer met een kop vol snot rond. Gelukkig het verstand gehad om mijn fietstraining op zaterdag te annuleren. En kijk, op zondag was ik terug de oude.

Al bij al heb ik er dus deze week uitgehaald wat er in zit: niks meer, niks minder. En dus ... mijn verstand gebruikt. Zou ik dan toch ooit op een verstandige leeftijd komen. héhé. : )

Maar wat mij vooral zeer hoopvol stemt, is dit:

en dan vooral dat gele prikkelige ding - man man wat heb ik dat gemist. Laten we er met zijn allen dubbelhard van genieten de volgende dagen.

week 22 & 23: up & down

Dit zijn ze, mijn weken 22 en 23:

 

Wie mij een beetje gevolgd heeft de laatste jaren, weet waarschijnlijk wel wat er gebeurd is? Inderdaad, ziek geweest. Ik had een heel mooie trainingsweek achter de rug, ging die op zondag afsluiten met een pittige looptraining van 12 km, maar dat ging niet meer. Ik had een zware verkoudheid opgelopen in het weekend, en die brak op zondag helemaal door. En als de volgende week begon, was het duidelijk dat er van trainen niks in huis zou komen: nauwelijks energie, koortsige nachten en een knoert van een verkoudheid.
Pas dit weekend heb ik schoorvoetend terug iets gedaan: wat core stability en krachtoefeningen en een voorzichtig loopje op zondag met .... pap in de benen. Van hieraf kan het alleen maar beter worden, zullen we dan maar denken hé. ; )