week 26: in 't zadel

Vorige week had ik nog gemeld dat ik de laatste 2 weken te weinig had gefietst. Deze week heb ik dat zeker goedgemaakt: 4 fietstrainingen en 8u30min in het zadel.

 - op maandag een hill repeat: 2 hellingen in de buurt (de Betsberg en de klim van Landskouter naar Lemberge) heb ik in een soort criterium 3 keer beklommen. Telkens vooraan op het grrot blad, achteraan moest ik elke ronde verplicht 1 versnelling zwaarder schakelen. Met een gemiddelde van 29,5 km/u thuisgekomen - niet slecht
- op woensdag een rustige rit van 75 km, en op donderdag 20 km woon-werk: puur basiswerk, niks speciaals
- op zaterdag stond een lange rit op 't programma met veel klimwerk in de eerste 60 km in de Vlaamse Ardennen - op alle klimmetjes zat er een sterke 5 beaufort in het nadeel te blazen. Ik heb sterretjes gezien. Daarna vlak gereden, en vlotjes de 111 km verteerd. In de laatste 10 km heb ik op de dijk nog een gat dicht gereden op een andere lonesome cowboy, en hebben we zonder een woord te zeggen 10 minuten een streep getrokken aan 45 km/u. Dat ik dat nog in mijn benen had na 100 km was een goed teken.

Ook in het lopen begint het echt we fun te worden: met een 10 km aan 13,8 km/u en een 15 km aan 13,25 km/u heb ik twee duurlopen gedaan met redelijk wat intensievere blokken erin, niks in het rood, gewoon tempowerk. Er zit een grote vooruitgang in. Ik heb wel 1 looptraining laten vallen, om de achillespees wat te sparen.

Verder is een wekelijkse aandacht voor core stability is mijn lot voor de rest van mijn sportcarrière, daar heb ik me nu al bij neergelegd. Wil ik nog lang kunnen sporten dan is blessurepreventie en krachtwerk een conditio sine qua non.

Met een week van 13u30, ben ik zeer tevreden. Dat was al even geleden.
Nu ga ik het een dag of 5 wat rustiger aan doen, om er dan weer in te vliegen voor een pittige trainingsblok, inclusief een korte solo-stage in de Ardennen.

week 24 en 25: quality time

Deze 2 trainingsweken stonden in het teken van quality time.

Quality time in die zin dat ik een weekend naar Londen ben geweest met mijn zoon. Heerlijk weekend en de aanleiding - een match bijwonen van zijn favoriete team Arsenal in het schitterende Emirates stadium - was een enorme belevenis. Arm België, denk je dan, en dan gaat het nog niet zozeer om enkel om het niveau van de competetie, maar vooral ook om de organisatie, de belevenis, enzoverder.
Geen helikopters in de lucht, geen flikken (te paard of op enige andere manier), geen vijandigheden, geen hekkens, geen gescheiden ingangen, .... Tjonge jonge, daar weten ze echt hoe ze van voetbal een belevenis kunnen maken. En nee, Ghelamco-vriendjes, dat doe je dus niet door hectoliters bier te tappen.


Soit door die trip zag week 24 er als volgt uit:

Dan maar over naar week 25:

Er zit wat meer constante in mijn zwemmen, in het lopen ben ik begonnen met interval en tempo-trainingen (en dat doet deugd). De peraneus-pees blijft zachtjes tegenpruttellen, maar ik ben ze aan het opvoeden: "ze moet leren luisteren naar mij." : )

IK heb wel absoluut te weinig op de fiets gezeten, de vorige 2 weken. Gelukkig is daar mijn basis-conditie het beste op dit moment. Dat merk ik ook aan de kwaliteit die ik kan leveren in die fietstrainingen.
Maar desalniettemin: volgende week dringend veel fietskilometers inbouwen.

week 23: stilte

Dan kom je maandagvoormiddag uit het zwembad, ga je naar school, zit je daar de ganse namiddag te vergaderen, en komt plots het tragische nieuws dat een cursiste die middag onverwachts en heel plots het leven liet. Dan staat voor de rest van de week de wereld stil, en is sport het laatste van je zorgen.

week 22: uit de winter komen

We zijn eind februari, we kunnen zo ongeveer de bilan opmaken. De heel belangrijke bilan: hoe zijn we de winter uitgekomen?

En na deze week, kan ik stellen: eigenlijk vrij goed en zeker beter dan verhoopt. Twee keer ziek geweest, en dan die lange slepende voetblessure (die nog niet helemaal weg is, maar wel onder controle)

Vooral in het fietsen en in het lopen heb ik deze week een mentale opkikker gekregen.

Zaterdag reed ik de Cyclo Omloop het Nieuwsblad één dag voor de wielertoeristen die zouden rijden. Hij was al uitgepijld en ik vertrok anderhalf uur voor de profs in Gent het startschot zouden horen. Dus ik had het parcours voor mij alleen, al reed ik in de Haaghoek al tussen heel wat supporters die zich opmaakten voor de passage van Van Avermaet, Sagan en consorten. Gezien het weer was het al even geleden dat ik bijna 100 km in het zadel zat, maar de afstand was geen enkel probleem. En ik voelde veel kracht en veel krachtuithouding in de benen. 860 hoogtemeters heel goed verteerd, en een goed tempo kunnen aanhouden. Ik was heel erg tevreden als ik thuiskwam. De explosieve kracht is nog niet op punt, dat merkte ik wel op de steilste stukken van bijvoorbeeld Taaienberg en Eikenberg, maar daarvoor is het nog vroeg in 't seizoen. Ik merkte wel dat de vele sweet spot trainingen op de rollen hun vruchten hebben afgeworpen.

De zondag na deze rit stond er dan een pittige looptraining op het programma: 14 km met daarin 4 * 800m intensieve blokken, die allemaal uitkwamen op een tempo boven de 15 km/u. De laatste liep ik zelfs vlotjes aan 16 km/u zonder echt in het rood te gaan. Ook hier was ik zeer tevreden over. Woensdag had ik al een lange duurloop gedaan van 17,5 km. Daar had ik vooral nagegaan wat mijn lange-afstands cruise tempo was, en ik kwam uit op 12,8 km/u. Hartslag bevond zich op de grens tussen de extensieve en intensieve zone, perfect. Met alles wat er deze winter met de voet aan de hand geweest is, kan ik daar alleen maar tevreden mee zijn.

Ik heb er meer en meer vertrouwen in dat ik tegen de 70.3 in Luxemburg in topvorm kan zijn.

En het zwemmen? Ik ben aan het rechtkrabbelen. De dinsdagtraining was ronduit rampzalig. Tijdens de vrijdagtraining had ik eindelijk mijn watergevoel terug. Nu volgt een recupweek met sowieso 3 zwemtrainingen. Ik hoop op het einde van deze week terug te kunnen aanknopen bij mijn zwemvorm van voor mijn ziekte.

week 20 en 21: de rug rechten

De vorige 2 trainingsweken stoden in het teken van 'de rug weer rechten'. Na de ziekte in week 19 mocht ik in week 20 terug voorzichtig beginnen trainen. Op het einde van die week was die verkoudheid volledig gedaan, en kon ik ook weer zwemmen. In week 21 ging ik na positieve signalen qua hartslagen (ze zaten terug op het juiste niveau) terug vol aan de bak.

Hier zijn ze dan:

WEEK 20

en WEEK 21

Wat heb ik van deze periode onthouden:

- dat ik op 46-jarige leeftijd, na een ziekte, en in een minder loopvormpeil door de blessure - 14 van de 19 voetballers van de eerste ploeg van een lokale provinciale ploeg er los af loop. Van de andere 5 waren er 4 die meekonden, en 1 die veel sterker was. Leeftijd van die 19 sportievelingen: tussen de 18 en de 26 jaar. (noot: die gasten worden betaald voor het uitoefenen van hun sport). Verder commentaar is niet nodig.
- dat ik na 2 weken uit het water enorm teruggeslagen ben in mijn zwemprogressie. Het blijft een ongelijk gevecht tussen mij en het water.
- dat ik heel zware trainingsblokjes op de fiets zeer vlot verteer, maar dat ik nu dringend weer nood heb aan wat meer volume-trainingen in het fietsen.
- dat een bezoek aan de podoloog goed nieuws bracht (loopmechaniek ziet er zeer goed uit - enkel is hersteld - achillespees voelt vrij goed aan) en minder nieuws (de peroneuspees aan de achterkant van het enkelgewricht zal wat overbelast zijn en zorgt voor de laatste ongemakken. Die pees is zeer moeilijk/nauwelijks/niet te behandelen - dagelijks stretchen/ijs leggen/homeopatisch traumeel slikken)
- dat de 21 km trail in Koksijde op 5 maart wel heel vroeg in het seizoen komt. Maar we zullen hem verstandig aanpakken - niet vlammen
- dat ik niet goed meer weet wat schrijven....

Train ze!

week 19: 37+

Dit was het dus. Vorige week was ik nog uiterst positief, voor ik het wist lag ik terug in de lappenmand. Nu niet door mijn blessure, maar door een zware verkoudheid - lichte griep.
Van maandagavond tot pakweg vrijdagnamiddag was ik echt ziek. Zaterdag was de eerste dag dat ik weer op mijn positieven was, maar die 1e dag train je dus best nog niet. En op zondag heb ik dan een eerste voorzichtige test gedaan. Dat rustig loopje lukte wel, maar de hartslagen lagen minstens 10 slagen te hoog.
Dan is de conclusie snel gemaakt: weerstandssysteem serieus aangetast, en dus terug een versnelling terugkoppelen. MIljaaaaaaaaarde!!!
't Is een seizoen met heel veel hindernissen zulle, zo veel hindernissen dat ik beter jumping-ruiter zou worden.

Ik heb dus op zondag gans mijn voorbereiding terug mogen hertekenen, want nu komt er een verplichte herstelweek met quasi enkel rustige trainingen.
Ik moet mijn conclusie van voirge week al herzien: Mallorca zal dus een wedstrijd in volle voorbereiding worden, in Luxemburg wil ik top zijn!

week 18: positivisme

Een mooie trainingsweek achter de rug. Al was het geen volledige week. Ik wist op voorhand dat ik zondag niet zou trainen. Met op zaterdag de emoties rond de afstudeerders op school (en de bijhorende receptie), en 's avonds de New Wave Club Classix Party wist ik sowieso dat sporten op zondag een ver-van-mijn-bed-show ging worden. En daarenboven is het dringend tijd om eens een recuperatieweek in te lassen. Die heb ik dan maar op zondag ingezet. :)

Maar voor de rest een eerste keer een dubbele looptraining op donderdag: 's morgens 8,4 km, 's namiddags 9,7 km, samen goed voor 18 km op 1 dag. Allright!!! Die donderdag was bovendien mijn 3e loopdag op 5 dagen (goed voor 37,3 km)

In het fietsen vooral goed nieuws: op maandag een zware rit gedaan in de Vlaamse Ardennen, en die verteer ik al vrij goed zo vroeg op het seizoen. Zaterdag mijn blok nog afgesloten met een redelijk pittige training op de rollen, terwijl buiten de regen gutste.

En ook in het zwemmen een mooie CSS training gehad op vrijdagmorgen - ik slaagde er makkelijk in om 10 * 100m te zwemmen tussen 1:53 en 1:58

Ja, ik ben heel positief op dit moment. Mallorca? Luxemburg? De kansen dat ik er op volle kracht zal kunnen gaan, stijgen.
Maar nu, een recuperatieweekje. : )