no time to waste

Ik heb nog weinig tijd te vermosen in aanloop naar Zurich, maar na zo'n wedstrijd moet je anderzijds toch ook een beetje bekomen. In mijn evenwichtsoefening tussen rusten en trainen heb ik de vorige 3 dagen het volgende gedaan:

DINSDAG SWIM 0:37:12; 1920m

Een openwater training met David in de Nieuwdonk. David heeft 3 maanden niet meer gezwommen en dat was er aan te merken. Voor het eerst in jaren zwom ik er hem los af. Behalve de laatste 300m, want toen ontdekte hij de geneugten van het 'in de slipstream zwemmen'. Hij lag schuin achter mij en wist me te vertellen dat je daar echt perfect ligt en zelfs moet inhouden. Ik had daar al 't een en 't ander over gelezen, maar misschien moet ik dat nu ook wel eens leren. Het verschil was immers treffend. Hij lag daar 250m te genieten van mijn snelheid om dan in de laatste 50 m erop en erover te zwemmen. Zou me in Zurich veel energie kunnen sparen.

Goed gezwommen vandaag.

WOENSDAG RUN 1:00:02; 13,3 km

Vandaag stond een laatste lactaattest bij Stefaan op het programma. De benen nog wat stijf, maar ik had er wel zin in. Zo zag de test er uit :

2,65 km @ 5:02
2 km @ 4:49
2 km @ 4:31
2 km @ 4:09
2 km @ 3:46
2,65 km @ 5:02

En de resultaten zijn verbluffend.
Het einde van mijn extensieve zone (LT) is verplaatst van 12,8 km/u (tempo 4:42) naar 14,1 km/u (4:19). Da's straffe kost en da's ook de belangrijkste verschuiving voor de lange afstand.
Ook mijn overslagpunt is verschoven: van 14,5 naar 15,2 km/u

De form is goed, maar ik heb nog wel wat langere duurlopen nodig. Voorlopig is de langste 22,5 km. Er zouden er toch nog een 5 tal tussen de 23 en de 32 km moeten kunnen gelopen worden in aanloop naar Zurich.

En ik moet nu beginnen nadenken over het tempo waaraan ik in Zurich mijn tempo wil starten. En dan moet ik de volgende weken vrij veel trainen aan dit tempo.

DONDERDAG BIKE 4:46:25; 142,7 km; 30 km/u; gem HSL 114; max HSL 134

Nog niet volledig hersteld maar wel een lange fietstraining nodig hebben? Hoe combineer je dat? Door alles extensief te rijden, was mijn denkpiste. En dat lukte wonderwel. In de voormiddag 80 km, dan een passage van 2,5 uur op het werk, om er dan nog eens 62 km aan toe te voegen. Ze staan toch schoon op de teller.

aouch!

Vandaag stond er eigenlijk niks op het programma. Maar ik vond toch de moed om het woon-werkverkeer met de koersfiets te doen. Ik heb wel niks van kracht gezet. Alles op souplesse.
En pijn dat dat deed. Man, ik ben stijf. Desalniettemin denk ik met een big smile terug aan het avontuur van gisteren. Ergens in mijn achterhoofd groeit er een ideetje om volgend jaar een duatlon-voorseizoen te koppelen aan een triatlon-zomer seizoen, maar daarvoor is het eigenlijk nog te vroeg.

BIKE 0:52:00; 22 km; 25,2 km/u; gem HSL 95

Morgen eens wat water opzoeken.

BK Duatlon - wedstrijdverslag

Groentje

Daar stond ik dan gisteren, aan de start van het Belgisch Kampioenschap Duatlon. Nooit gedacht dat ik ooit nog aan een BK zou deelnemen.
Bovendien heb ik ook geen geschiedenis in duatlon. Ik ken de tegenstand niet. Ik ken de discipline niet. Ik wist dus echt niet hoe ik die wedstrijd moest indelen. Maar ik was gekomen om er ten volle van te genieten. En ik probeerde mezelf te motiveren door de lat zeer hoog te leggen : zou ik top tien kunnen halen? (zot zijn doet geen zeer, zegt mijn vrouw den altijd)
Daar stond ik dus - bijna 44 - en toch als een onervaren groentje aan de start staan. Dat onervaren groentje was echter niet geïntimeerd door de omstandigheden, en stelde zich assertief op de eerste startrij. Geen mens die me daar kende, maar ik deed alsof ik daar vol zelfvertrouwen stond en zonder enige twijfels. : )

Op mijn plaats

Na het startschot kwam ik als eerste door de eerste bocht. Lekker! Ik zocht een beetje naar mijn juiste snelheid, en had ze heel snel gevonden. Ik keek even op mijn Garmin en zag dat ik 16 km/u liep, maar ook direct in het rood zat (hartslag 165). Dat in het rood zitten, zou voor de volgende 2 uur een constante blijven.

Vrij snel werd duidelijk tegen welk soort kaliber ik het moest opnemen. Na 100 meter was er al één die zich lostrok (en 2 uurtjes later Belgisch Kampioen werd). Achter hem waren er redelijk wat positiewissels. Ik kwam net te kort om aan te haken bij het achtervolgende groepje van 6, en liep dus mooi in de achtste positie. Maximum 50 meter achterstand had ik op dat groepje, maar ik kwam echt geen meter dichterbij. In het tweede gedeelte van de 10 km kwamen er nog drie lopers over me heen. Zij hadden blijkbaar hun wedstrijd in eerste instantie iets beter ingeschat. Maar daar liep ik toch maar mooi te strijden voor de top tien in een Belgisch Kampioenschap! IK was best trots. al was daar niet veel tijd voor, want het was verschrikkelijk lastig!

Een zeer mooie tijd voor de eerste 9,83 km lopen : 37:38. Dat is 15,7 km/u. Don't try this at home! : )

Vlammen, tactiek en 'wie niet waagt, niet wint'

Wat daarna kwam was nog pijnlijker, maar was ook nog meer fun. Het fietsen. Voor een triatleet nog verwarrender, want hier mag gestayerd worden (in groep gereden worden). Van achter mij kwamen 2 duatleten uit Ath me voorbij gesneld. Ik kon nog net ternauwernood mijn wagonnetje aankoppelen. En eens ik min of meer 'op adem' kwam, begonnen we mooi rond te rijden. Elk deed zijn deel van het werk, maar naar mijn mening waren zij wel sterkere fietsers.

We raapten alleszins snel wat volk op en werden zo beetje per beetje een groep van 8, het 2e achtervolgende groepje. Het was een speciaal parcours met slechts rondjes van 4 km met redelijk wat bochtenwerk en 2 turnarounds van 180 graden.
Maar de samenwerking in ons groepje verliep zeer stroef. Eigenlijk deden we met 3 à 4 al het werk, en zaten er achter ons 4 te profiteren.
Ondertussen zat ik met momenten met beginnende krampen. Wat een zware sport zeg! Krampen in mijn tenen af en toe, en na elke turnaround bij het terug optrekken, moest ik opletten voor dreigende krampen in mijn gluteus en in mijn bovenbenen. Maar zoals gezegd, I was having fun, en deed veel werk vooraan.
Ook al heb je tijdens zo'n snelle wedstrijd nauwelijks tijd om helder te denken, besefte ik wel dat we hier met 8 atleten zaten en dat er maar 2 à 3 van ons top tien zouden kunnen halen. De 7 atleten voor ons waren weg, en die verwachtte ik niet meer terug te zien.Eén van de kerels uit Ath voerde op een bepaald moment (6e ronde denk ik) de forcing en ik kon nog net meeglippen met hem. Op het langste stuk van het parcours (anderhalve kilometer denk ik) vlamden we als gek om een gat te slaan, maar bij het volgende keerpunt bleek dat mislukt te zijn. Eerste poging mislukt.

Mijn state of mind was er ondertussen wel één van 'wie niet waagt, niet wint'. Ik wist dat ik na het fietsen een trage wissel zou hebben. Duatleten hebben meestal zo van die zelfsluitende veters. Omdat dit voor mij een éénmalig gebeuren was, had ik me dit niet aangeschaft. Dus ik zou in de wisselzone mijn schoenen moeten staan veteren. Kortom, als we zo naar de wisselzone zouden rijden, zou ik daar kostbare seconden verliezen, o.a. op een paar profiteurs die onze wielen zaten (al was ik eigenlijk niet zeker of daar geen gedubbelden bij zaten).
Dus ik bereidde een laatste vluchtpoging voor. Ik had al meermaals gemerkt dat de laatste bocht van elke ronde de moeilijkste was. Na die bocht viel het altijd weer stil in ons groepje, er was een kort stuk tegenwind, dan een turnaround en dan 1,5 km zijwind/meewind.  Ik wist ondertussen wel hoe ik die bocht perfect kon nemen, zette me in tweede positie voor de bocht, en onmiddellijk na die bocht zette ik een forse demarrage in (was bovendien mooi voor mijn supporters dat ik die demarrage kon inzetten waar zij opgesteld stonden). Het doel was om één of twee atleten mee te krijgen en zo met zijn tweeën - drieën een kloof te kunnen slaan. De demarrage was blijkbaar succesvol maar ik kreeg niemand mee. Nog 8 kilometer te gaan en ik zat alleen in positie 8. Ik vloekte even dat er niemand meewas, maar besloot de gok te wagen en ging vol gas op mijn eentje door. IK sloeg een zeer mooi gat, het melkzuur schoot tot achter mijn oren, maar no way dat ik nu nog zou wachten. Gogogo!!!
Spijtig genoeg moeten ze de achtervolging toch georganiseerd gekregen hebben, en 100 meter voor het einde van de fietsproef werd ik weer ingelopen. We reden het laatste straatje in, en werden nog teruggefloten door een scheidsrechter (die het uiteindelijk fout had) en moesten nog 50 meter teruggelopen (wat mensen uit de achterhoede nog wat secondenwinst gaf), en dan kwam de 2e wissel die eigenlijk vrij vlot ging, maar niet zo vlot als de duatleten rond mij.

IK had gegokt, maar verloor mijn top tien plaats in die minuten : een enorme cartouche verschoten bij mijn vluchtpoging en een trage wissel.

BIKE een goeie 38 km in 1:00:48; 38 km/u quoi

Alles uit de kast

Waar ik bij triatlon altijd enorm geniet van de eerste km lopen na het fietsen, was het hier helemaal anders. Ik had immers al eens 10 km gelopen, en het was verschrikkelijk hard vechten om hier in een stevig tempo te geraken. Eens ik mijn tempo gevonden had, kon ik beginnen uitkijken naar plaatsen die ik nog kon veroveren. Maar dat was aartsmoeilijk. Er zat geen enkele versnelling meer in mij. Het was cruise control rond de 15 km/u. Ik kon nog 2 atleten inhalen, maar werd ook nog voorbijgeraasd door een kerel die duidelijk wel nog wat overschot had.

Ik kwam helemaal leeg toe aan de finish, waar mijn broer en mijn vader (great thanks!!!!!!!!) me opwachtten. Ik was helemaal tot aan het gaatje gegaan. Ik was er nog in geslaagd om de afsluitende 4,9 km te lopen aan 15,1 km/u.

IK ben 13e geëindigd bij de masters (mooie strijd geleverd voor top tien), en 10e in de categorie van de 40'ers, en dat onder de 2 uur : 1:59:04. Ik strand op 1 minuut van de top tien. Ben best trots op deze prestatie op een Belgisch Kampioenschap. IK heb mezelf verschrikkelijk veel pijn gedaan, maar heb er ook enorm van genoten!

En nu het vizier helemaal richten op Ironman Zurich! Maar eerst die stijve spieren los krijgen. : )




 
  





 

kwakkeldagen

Na de vele trainingskilometers vorig weekend en de lange loop woensdag volgden er een paar kwakkeldagen waarin er sowieso geen lange trainingen op het programma stonden, maar die werden ook nog eens ingekort; Een motivatiedipje? Een moe lijf? Van allebei een beetje denk ik.

Donderdag 1:22:02; 43,8 km; 32 km/u; gem HSL 126; max HSL 155

Eerste 15 km rustig woon-werk maar dan de duivels ontbonden in 2 intensieve blokken. In de eerste blok echter te diep gegaan en in de rode zone gereden, en dat heb ik bekocht in de 2e blok. De benen waren kapot.

VRijdag 
SWIM 0:18:03; 1000m

Voor het eerst een open water training. Een korte weliswaar, maar wel bevredigend. Ondakns een aarzelende wat onwennige start, kwam ik wel onder stoom, en kon ik voor het eerst genieten van mijn nieuwe stijl gecombineerd met een wetsuit. Toptijd voor mij, die 18/03. Ik hoop dat de GPS goed zijn werk gedaan heeft en dat het geen metingsfout is, maar dit doet hopen (net op het onderdeel waar ik niet al te hoge verwachtingen had).

RUN 0:43:0§; 8,75 km; tempo 4:55 (12,2 km/u); gem HSL 133; max HSL 157

Ik dacht efkes kort te gaan lopen -extensief - mmet daarin 5 keer een versnelling van 200m @ 16 km/u. Pfff. Het liep echt voor geen meter : lome, loodzware benen. Zelfs mijn loopstijl leek nergens op. Met deze benen maak ik me zondag belachelijk. Maar .... een slechte generale repititie.....

ZAterdag 0:38:06; 17,6 km; 27,9 km/u; gem HSL 113

Ik had gisteren plots ontdekt dat de duatlon van morgen een stayerwedstrijd is. Dus gisteren snel nog een opzetstuur moeten gaan halen bij een vriend en dat ook snel gemonteerd op mijn racefiets. Want met de tijdritfiets mogen we niet rijden. Vandaag dan mijn woon-werkverkeer gedaan als testje qua houding. Stuurtje stond iets te laag en op die fiets doet mijn rechterbil wel wat pijn in die houding. Maar 't is maar 40 km dus da's geen erg.

Ik ben echt benieuwd voor morgen. Ik verwacht daar enorm sterke atleten tegen te komen. Ik ga er zoveel mogelijk van genieten. Ergens in mijn achterhoofd speelt de hoop om top tien te halen, maar zal waarschijnlijk wel al te hoog gegrepen zijn. Ach, we zien wel.
Wel een zeer raar parcours voor een Belgisch Kampioenschap : het fietsen zal gebeuren op een parcours van 4 km, met daarin acht bochten, waarvan 2 turn arounds van 180 graden. en dat rijden we dan 9 keer. Zal raar zijn om zo telkens weer uit je tempo te zijn bij zo'n turnaround en zeer lastig om je dan opnieuw op gang te trekken.
We zien wel morgen.

long run

En dan kom je thuis en denk je in jezelf - ik heb hier nu een halve marathon gelopen en dat was een makkie. Toch zalig om vast te stellen hoor.

10u RUN 1:48:42; 22,5 km; 12,5 km/u; gem HSL 133; max HSL 146

Ik heb er dan ook niks speciaals van gemaakt. Gewoon een vlakke extensieve loop. Ik heb vorig weekend al genoeg de zot uit gehangen. En hier en daar zijn er nog wel spieren of pezen die wat tegenstribbelen na al dat klimmen in Zuid-Limburg. Maar tijdens het lopen kwamen die allemaal mooi los. Enkel naar het einde toe voelde ik hier en daar wat tegenstribbelen, maar al bij al verliep deze training zeer vlot.

change of plan

Vandaag een zwemtraining

13u SWIM 0:57:32; 2700m

1500 long easy swim (tempo 2:07)
300 swim
300 pb
200 swim
200 pb
200 pb

Ik heb er voor het eerst een lange inspanning in gestoken : 1500 meter aan één stuk. Wel rustig aan gedaan.

Maar dat was niet het grote nieuws vandaag. Andere koek is dat mijn plannen voor volgend weekend zijn veranderd. In plaats van de halve triatlon van Breda zal ik deelnemen aan de duatlon van Wevelgem.
Er zijn vele redenen : praktisch is Breda moeilijk te organiseren voor mij in een weekend voor de start van mijn zoon zijn examens. Daar komt bovenop dat ik niet te lang wil moeten recupereren na dit weekend alvorens ik weer kan doortrainen voor Zurich, en dan is een kortere wedstrijd toch geschikter dan een lange. Bovendien zal het water ijskoud zijn wat misschien wel de recuperatieperiode nog wat verlengt. Tot zover de negatieve redenen. Maar er zijn ook positieve. Ik wil wel eens proeven van duatlon. Het zou een interessante ervaring kunnen worden, en een goede snelheidstraining.
Het wordt dus niet Breda maar Wevelgem dit weekend. En daar moest ik nog kiezen tussen de recreatieve duatlon in de namiddag of het Belgisch Kampioenschap voor Masters 40+ op de middag. Daar heb ik dan weer niet lang over getwijfeld. De kans om eens te strijden in een Belgisch kampioenschap laat ik niet liggen. Dat betekent waarschijnlijk wel dat er een zwaar deelnemersveld zal zijn, maar dat kan je ook net als iets leuks zien.
Geen flauw idee wat ik er van moet verwachten. Ik ken ook die atleten niet. Maar kwestie van mezelf een beetje scherp te stellen, droom ik toch van top tien. We zien wel!

Zondag op het schema : 10 km lopen - 40 km fietsen - 5 km lopen. Vlammen!

Bikerzzzzzzz

Fietsen fietsen fietsen, da's de laatste dagen mijn bezigheid geweest.

Donderdag
BIKE 0:53:00; 24,4 km; 27,8 km/u; gem HSL 107; max HSL 132

Gewoon woon-werk verkeer  's morgens in de gietende regen, 's avonds droog.
En dan 's avonds snel de valies maken, want vrijdagochtend vertrok ik voor 4 dagen plezier met de maten - de Bikerzzz - met als verblijfplaats een bungalow op de top van de Cauberg (Valkenburg). Yihaaa!

Vrijdag
BIKE 2:29:00; 58,6 km; 23,6 km/u; gem HSL 107; max HSL 163; 764 hoogtemeters

Als opwarming een hele rustige rit met 3 mannen van 'den B' oftewel 'de Elite zonder contract'. want Ignace en David van den A waren er nog niet. Very easy dus.

Zaterdag
BIKE 5:36:00; 144,4 km; 25,8 km/u; gem HSL 119; max HSL 169; 1688 hoogtemeters

Heel schone lange rit met Ignace in Nederlands Limburg. Geen meter plat daar. Maar zeer verstandig gereden met ons tweetjes. Ik was persoonlijk verlekkerd op de Eyserbosweg die we dan maar 2 keer gedaan hebben. Maar na 5u30 was de Cauberg - die gisteren nog peace of cake was - toch wel zware toebak. 't Lactaat sloeg tot achter mijn oren.

Zondag
BIKE 4:36:00; 122,5 km; 26,6 km/u; gem HSL 121; max HSL 168; 1721 hoogtemeters

Op zondag een rit door Nederlands Limburg, een stuk Duitstalig België en de Voerstreek. Nu met Ignace en David. Zo mogelijk nog meer hoogtemeters dan gisteren. David had op 't eerste zicht goeie frisse benen en deed ons in 't begin toch wel wat afzien na de rit van gisteren. Maar we hielden hem er af en toe aan om niet al te snel te gaan. De laatste 20 km bleef ik rustig extensief rijden omdat ik nog een looptraining wou doen direct na het fietsen. Verrassend genoeg - of waarschijnlijk dankzij die laatste 20 rustige kilometers - had ik zeer goeie benen op de afsluitende Cauberg. Ze stonden niet op de foto, de broertjes Decoster.

RUN 0:44:00; 9,75 km; 13,3 km/u (tempo 4:31); gem HSL 148; max HSL 159; 100 hoogtemeters

Een verrassend goeie duurloop na de lange fietstraining en de vele hoogtemeters. Ook het loopparcours had nochtans veel hoogtemeters.

Zeer mooie en belangrijke vaststelling : hoe langer de dag duurt, hoe beter ik word. Exact wat ik nodig heb op de Ironman.

Maandag
BIKE 2:31:00; 67 km; 26,6 km/u; gem HSl 108; max HSL 170; 293 hoogtemeters

En als afsluiter in Belgisch Limburg een rustige training met den A en den B samen door de bossen van Zutendaal. Op 't einde nog eens diep gegaan in een wannzinnige achtervolging op David. De laatste 5 meters dichtrijden hebben me even veel tijd gekost als de eerste 95. Heavy stuff!

Zalig weekend. En vele fietskilometers en klimkilometers. Perfect in voorbereiding op Zurich.