zelfvertrouwen tanken in de Vogezen

Vrijdag vertrokken met 7 vrienden naar de Vogezen. David en ik vast van plan veel kilometers te bollen. Ook de anderen waren van plan te fietsen.
Het weer was niet echt wat we er van gehoopt hadden. Op vrijdag was het echt koud en werden we overvallen door een keiharde hagelbui. Op zaterdagvoormiddag zijn David en ik tegen de middag al bibberend van de kou (rond het vriespunt) terug naar ons verblijf gereden (met een off road afdaling dedzuje), om daarna terug opgewarmd nog een namiddagrit te rijden.
Zondag was het eindelijk mooi weer en konden we onze koninginnerit rijden naar de Route des Crètes.

Al jaren moet ik me neerleggen bij het meesterschap op de fiets van David. Een sterke coureur met 20 jaar ervaring. Hij is altijd beter geweest dan mij op de fiets. Maar wat in de Vogezen gebeurde heeft me verbaasd. Ik wist dat ik goed bezig was op de fiets, maar dat ik er David (en plein forme naar eigen zeggen) losweg zou afrijden op Col de Trois Epis, Petit Ballon (4 minuten!) en op de Col de Platzerwasel had ik nooit kunnen dromen. Ik had goede benen, en behalve op de Col de Trois Epis was ik eigenlijk niet aan het rijden om hem er af te rijden. Ik reed gewoon op mijn tempo naar boven, en dat ging uitzonderlijk goed. Ik heb er al spijt van dat er in Frankfurt zo weinig hoogtemeters zijn. : )


VRIJDAG 1:50:00; 40,2 km; 751 hoogtemeters
ZATERDAG 4:54:00; 107,55 km; 2086 hoogtemeters
ZONDAG 4:46:00; 115 km; 2342 hoogtemeters

Op maandag terug naar huis gereden. Start van een relatieve recuperatieperiode. Maar zelfvertrouwen te koop nu.

run run run

WOENSDAG

Afgaande op de lactaattest van vorige week, ga ik proberen om mijn looptempo voor de Ironman op 4:30 (13,5 km/u) te leggen. Da's dus 13,5 km/u. Na 3,8 km zwemmen en 180 km fietsen is dat redelijk doorlopen, kan ik jullie verzekeren. Ik ga zien wat het geeft op een training, dus tempo kan volgende weken nog aangepast worden. Maar de bedoeling zou dus zijn om de Ironman-marathon te starten aan dit tempo, en natuurlijk om dat tempo zo lang mogelijk vol te houden. Ideaal zou zijn dat ik eens ik het tempo niet meer kan ovlhouden, toch niet helemaal wegzak onder de 5:00. Maar een Ironman loopt natuurlijk nooit volgens plan. En toch: a man needs a plan.

Vandaag heb ik tijdens mijn lange loop van 22 km getest met allerlei tempo's. Dit was het schema:

2km warming up
3 * (1 km @ 4:38 - 500m recup)
2 * (4 km @ 4:30 IM tempo - 1 km recup)
2 * (1 km @ 4:20 - 1 km recup)
en dan cooling down @ laag extensief 


Ik moet zeggen dat dat vlot ging. Zeker qua hartslagen zat ik en bleef ik mooi in de extensieve zone. Bij de laatste 2 tempokilometers aan 4:20 moet ik wel zeggen dat mijn benen begonnen 'vol' te lopen. ze voelden wat zwaarder aan, maar we zaten dan natuurlijk ook al tegen het einde van deze lange duurloop. De zwaarste tempo's op 't einde steken, da's een goeie manier om de vermoeidheid van een wedstrijd te simuleren.


10u30 RUN 1:43:43; 22,25 km; 12,9 km/u; gem HSL 128; max HSL 143


Daarna ben ik terug naar de osteopaat gegaan, en die had duidelijk veel werk. Drie kwartier sleuren, trekken, kraken, enzovoort.


DONDERDAG

Eigenlijk stond er op donderdag een zwemtraining gepland, maar mijn dag zat zo vol met werken andere prutsen, dat het er gewoon niet van kwam. Ik heb dan maar snel de 3e looptraining op 3 dagen afgewerkt: een rustige loop van 10 km. Net nieuwe schoenen gaan halen, en de demping op de oude was duidelijk op zijn einde aan het lopen. Het voelde alsof ik op springveren liep.

17u50 RUN 0:49:33; 10,15 km; 12,3 km/u; gem HSL 123; max HSL 135

De volgende 3 dagen ga ik fietskilometers verzamelen. Ondertussen zijn ook de nieuwe wielen op de tijdritfiets gezet. Vanaf volgende week kan je me dus op deze bolide zien vlammen langs Vlaamse kanalen en rivieren. En voor de fijnproevers onder jullie, natuurlijk ook op 6 juli in Frankfurt. ; )

core stability in 't kwadraat

Om te starten met de cliffhanger van gisteren: ik heb het kunnen opbrengen. Deze ochtend bed uit gesprongen, loopkleren aan en een nuchter loopje gedaan

7u45 RUN 0:42:48; 8,75 km; 12,3 km/u; gem HSL 120; max HSL 136

Maar dat was niks vergeleken met de core stability sessie die ik de rest van de dag heb gedaan: beton gieten van 10u tot 18u. Bouwvakkers, dat zijn pas zotten. Ironman is for pussies! : )

filosofie studeren?

Ik zit efkes in een moeilijke fase. Het lijf ziet af van het vele zware trainen, maar dat geeft niet, dat doet deugd, ik heb geleerd om daar van te genieten. Maar ik denk dat iedereen die traint voor een Ironman soms wel eens van die momenten heeft waarop hij/zij denkt: "waar ben ik eigenlijk mee bezig?". Het is een gedachte die je af en toe eens onschuldig besluipt, en ook dat is niet erg. Ik vind dat zelfs een teken van ergens toch nog een beetje gezond verstand te hebben.
Maar elk seizoen is er wel een periode waarin die gedachte je niet gewoon eens onschuldig besluipt, maar me meermaals bekruipt. Kortom hoe straf de conditie ook is, ik onderga op dit moment een beetje een mentale dip. Deze voormiddag zat ik in de auto toen ik terugkwam van een zwemtraining, en ik zat te dagdromen van een leven vol musea-bezoeken, concerten, avonden op café, veel boeken lezen en ... waarom niet ... filosofie studeren. "Zou dat ook niet leuk zijn?", hoorde ik mezelf bijna denken. Tuurlijk zou dat leuk zijn. Maar 2 uur later zat ik alweer op mijn fiets te vlammen. De beste manier om zo'n mentale dip te overwinnen? Geen idee, volgens mij : "trainen!" Al begint dat zowat mijn antwoord te worden op alle vragen: Wat doe je 't liefst? Wat heb je gisteren gedaan? Wat doe je morgen? Ge staat zo scherp? Hoe doet ge dat zo'n Ironman? Ga je op reis in de paasvakantie? Kunt ge naar dat feestje komen? Het antwoord is in veel gevallen : "Trainen!" : )

Dat deze fase nu in 't seizoen valt, is helemaal niet verwonderlijk. We zitten  een kleine 3 maanden voor de Ironman. Nog geen wedstrijden gedaan. Al bezig met trainen van eind augustus 2013, en de trainingsweken worden langer en langer, wat de combinatie met werk, gezin en de nodige rust moeilijker maakt. En anderzijds is het nog veel te vroeg om al te beginnen aftellen naar die ene magische dag.
Kortom, rationeel te vatten dat ik nu efkes zo'n dip onderga.

Maar wat heb we vandaag gedaan, naast gezinstaken en werken? Inderdaad ..... TRAINEN!

9u SWIM 1:00:00; 3000m

1000 swim (1:59)
300 pb + paddles (1:57)
800 swim pb (2:00)
300 pb + paddles (2:00)
600 swim (2:07)

redelijk goed gezwommen, maar de laatste 600 meter waren rampzalig. Ik had zeer veel pijn in mijn onderrug na het spitten van gisteren.

13u BIKE 2:05:46; 59,4 km; 28,5 km/u; gem HSL 114; max HSL 157

In de namiddag korte rit (de meeste fietskilometers maak ik deze week sowieso op vrijdag, zaterdag en zondag, daar is een heavy fietsperiode ingebouwd). Na 10 minuten opwarming begonnen aan 2 keer 10 minuten aan overslagpols op zwaar verzet (kracht). Daarna niks speciaals meer. Rustig peddelen.

Morgen giet ik beton. Zou ik het kunnen opbrengen om vroeg op te staan en daarvoor nog 10 km te lopen 's ochtends? Tjonge jonge, wat een cliff hanger! : )  

zware benen

Zware benen vandaag, zowelbij het lopen als bij het fietsen. En dan spreek ik nog niet over de rug, die ik vanavond bovendien weer geteisterd heb met het uitscheppen van grond voor .... jawel .... dat tuinhuis.

8u20 BIKE 2:05:25; 61 km; 29,3 km/u; gem HSL 115; max HSL 144

18u RUN 0:38:46; 8 km; 12,' km/u; gem HSL 128; max HSL 142

de sloef

In het najaar gaan we grote verbouwingen doen. Mijn vrouw zeer blij, ik een beetje minder, maar ik toch weer blij toen ze een paar maand geleden afsprak: "eerst je Ironman en pas daarna beginnen we aan de verbouwingen." Mooi compromis: 't voorjaar is voor mij, 't najaar voor mijn vrouw.
Om een lang verhaal kort te maken: we hebben nu ook een tuinhuis nodig, waarvan ik dus onmiddellijk concludeerde: dat zetten we dan in juli. Maar mijn vrouw dacht: nee, dat zetten we in april. Waarop ik haar voorzichtig herinnerde aan de afspraak, daarna wat minder voorzichtig en daarna op mijn strepen ging staan: we zetten het na Frankfurt in juli!

Vandaag loop ik grommend over bovenstaand verhaal 2500 kg rivierzand en 1000 kg cement van helemaal vooraan het huis naar helemaal achteraan den hof te voeren met een kruiwagen. Dinsdag zal ik dan samen met mij schoonbroer een ganse dag beton gieten voor .... een tuinhuis op te zetten.
Om maar te zeggen: mannen zijn het zwakke geslacht. Ikke toch!

Met een geradbraakte rug heb ik dan om 17u maar beslist dat de zwemtraining om 18u echt geen goed idee was.

Gelukkig had ik deze voormiddag al een goede looptraining achter de kiezen

11u15 RUN 0:54:58; 12,4 km; 13,5 km/u; gem HSL 137; max HSL 154

Een tempotraining: 2 km opwarmen, 8 km aan hoog extensief tempo, 2 km cooling down. Dat hoog extensieve tempo betekent dat ik die 8 km gelopen heb in kilometertempo's tussen 4:10 en 4:22, of in mensentaal zowat tussen 13,7 en 14,5 km/u. Da's lekker doorlopen zulle!

Allez hopelijk morgen goed hersteld van dat cement en dat rivierzand. 

kleurenwiezen

VRIJDAG

16 graden - zacht zonnetje - solo duurtraining op de fiets: wat mij betreft een mooie namiddag. Ik vertrok wel wat vermoeid aan de rit, de lactaattest + aanvullende training van gisterenavond zaten nog wat in de benen. ik nam me dan ook voor om niks te forceren: distance is all that counts. Maar vrij snel had i kde vermoeidheid weggepedalleerd uit mijn benen. Ik heb niks geforceerd : extensief gereden. maar het vormpeil stijgt enorm dezer dagen. Bj dit soort rit klokte ik 2 maanden geleden gegarandeerd af op 27 à 27,5 km/u. Vandaag 29,8 km/u. Traag rijden is blijkbaar gen optie meer.

12u BIKE 4:09:43; 123,3 km; 29,8 km/u; gem HSL 114; max HSL 147


's Avonds bijna 7 u gekaart met 3 maten van vroeger op den unief. Jaaaaren geleden, en direct dezelfde leute als weleer. De max gewoon! Na 4 dagen zonder alcohol was dit de eerste test van mijn alcohol-fase oranje (ter herinnering: max 2 dagen per week alcohol + max 2 per avond). Glansrijk geslaagd voor de eerste test: slechts 2 pinten op 7u kleurenwiezen. Volgens mij een wereldrecord. Deurwaarder Van Backlee, waar ben je als ik je nodig heb? : )