Gisteren maandag probeerde ik de draad terug op te pikken, maar ik was nog verschrikkrlijk moe. Na 800m in het zwembad gaf ik er de brui aan. Nul kracht in mijn lijf. Nog eens een nacht slaap inhalen is de boodschap.
SWIM 800m; 0:18:00
CORE STABILITY 0:20:00
dinsdag 14 mei 2013
Even stillekes
Ik heb een gekke week achter d rug waarin ik zeker vanaf woensdag helemaal opgeslorpt ben door een zijproject, waardoor ik nauwelijks geslapen heb en geen tijd had om te trainen.
Dit lukte me wel nog :
MAANDAG : BIKE 1:39:00; 51,7 km; 31,4 km/u; gem HSL 119; max HSL 142
DINSDAG : RUN 1:05:52; 14 km; tempo 4:41; gem HSL 137; max HSL 150
WOENSDAG : BIKE (MTB) : 3:00:00; 40 km; uitpijlen parcours
maandag 6 mei 2013
Verslag kwart triatlon Lille
Voor de eerste keer ging ik niet echt met een strak plan naar een wedstrijd. Geen David om achterna te jagen, geen tijd in het achterhoofd, geen plaats.
Bovendien nog geen open water gezwommen dit jaar, dus dat zou een sprong in het onbekende worden. Ik had wel de wens om zowel aan het fietsen als aan het lopen een goed gevoel over te houden, en wou eigenlijk na één jaar (La Roche 111) terug aanknopen met het wedstrijdgevoel. Ik wist toen nog niet dat het een speciale dag zou worden.
De triatlon van Lille werd dan uiteindelijk toch een echte triatlon - het water was warm genoeg (14°) - maar 14° is echt bibberen, dus werd om veiligheidsredenen de afstand ingekort naar 750 meter in plaats van 1000 meter.
Heel apart in Lille was ook de zwemstart - eerst een stuk lopen in het zand en dan het meer induiken. En bovendien een start in waves - eerst de vrouwen, 10 minuten later de heren -40 jaar en 10 minuten daarna de heren 40+
(noot : de tijden zijn niet exact, want de - heel lange - wissels zijn niet apart getimed in Lille en ik had een fout gemaakt bij mijn multisport modus op mijn Garmin.)
SWIM 0:18:29; 750m (+ stukje lopen voor start en na water)
Ik stond daar dus al een tijdje alvorens ik kon starten. Niet erg want het voordeel was dat we slechts met 51 tegelijkertijd in het water sprongen. Geen geboks dus.
Alhoewel ik op het strand al in de eerste gelederen kwam en dus vooraan startte met het zwemmen, ging het snel bergaf. Ik kwam maar niet in mijn slag. Bij de eerste boei vroeg ik me af waarom ik al meer dan een jaar oefen op bilateral breathing, om dan in de eerste wedstrijd spontaan te hervallen in links ademen. Kalf! Ik kwam er nooit in, en miste ook een shot adrenaline, ik lag te mak in het water.
Zeer slecht, onbegrijpelijk slecht zelfs!
Twee lessen :
- Focus tijdens het zwemmen en er uit halen wat er in zit
- nog veel openwater trainen met mijn nieuwe stijl, want het is niet evident om die stijl van het zwembad zomaar te kopiëren naar een meer.
T1
Daarna kwam de langste wisselzone ooit. Zeker 300 meter lopen naar de fiets en daarna zeker nog eens hetzelfde naar de fietsstart. De enige schoonheidsfout in de overigens zeer puike organisatie (al is het natuurlijk voor iedereen hetzelfde)
BIKE 1:05:28; 40,65 km; 37,2 km/u; gem HSL 155; max HSL 171
Bij het fietsen zat ik onmiddellijk in het juiste gevoel. Nochtans was de eerste 6 km direct wind vol op kop. Maar ik had goeie benen. En dat ik de ene na de andere atllet inhaalde was zalig. Iets verder in de vlakte zag ik een atleet die ik niet zo snel inhaalde als de anderen (hij leek zowat even snel te rijden als mij). In mijn hoofd gaf ik hem een naam - per ongeluk David : ) - en ik dacht : die gaat me scherp houden. Vijf kilometer later ging ik erop en erover, maar hij herhaalde dat 2 km later... en ... viel toen stil. Ik ging er weer over, en zag hem niet meer terug. En het gevoel bleef de max. Ik voelde mijn benen niet verslappen, was zeer constant in mijn tempo en hartslagen. Ik reed met momenten met een heel brede smile - de nadruk die ik deze winter legde op de fietstrainingen, het werpt zijn vruchten af.
T2
Opnieuw die ellenlange lijn naar de wisselzone. Maar wel een uiterst snelle wissel.
RUN 32:30; 8,5 à 9 km; 15,5 à 16,5 km/u; gem HSL 162; max HSL 169
Toen ik mijn eerste passen liep, wist ik het al...wat een benen vandaag zeg. Zonder echt het gevoel te hebben te vlammen zat ik al vlug boven de 16 km/u. Ik kon mijn tempo mooi aanhouden en had gedurende het ganse loopgedeelte geen enkel echt zwak moment. Ik zag het ook aan de houding van mijn enige supporter in Lille, mijn vader, dat het er goed uit zag.
Beetje per beetje begon ik me af te vragen op welke positie ik liep in mijn categorie. Ik had nog niemand horen afroepen van mijn categorie door de speaker, en het was ook onduidelijk wie voor mij aan zijn eerste, tweede of derde ronde bezig was. Niemand passeerde mij, en ik passeerde continu andere atleten. Zelfs aan de finish had ik geen idee van mijn positie.
Maar ik wist wel direct : qua fietsen en lopen is dit mijn beste kwart ooit. Super, en ik zat helemaal niet stikkapot.
Deze wedstrijd deed wat hij moest doen : mij een enorme boost van zelfvertrouwen geven en de goesting om nog drie maanden hard te trainen voor het einddoel Zurich.
's Avonds laat rolden de uitslagen binnen, en daar stond het : 39e overall, en ..... 6e bij de categorie 40+. Ik loop sindsdien al een ganse dag op wolken. Heerlijk onbezonnen en zelfs overdreven content zijn. Een veteraan, maar ook een klein kind. Zo moet dat zijn!
Bovendien nog geen open water gezwommen dit jaar, dus dat zou een sprong in het onbekende worden. Ik had wel de wens om zowel aan het fietsen als aan het lopen een goed gevoel over te houden, en wou eigenlijk na één jaar (La Roche 111) terug aanknopen met het wedstrijdgevoel. Ik wist toen nog niet dat het een speciale dag zou worden.
De triatlon van Lille werd dan uiteindelijk toch een echte triatlon - het water was warm genoeg (14°) - maar 14° is echt bibberen, dus werd om veiligheidsredenen de afstand ingekort naar 750 meter in plaats van 1000 meter.
Heel apart in Lille was ook de zwemstart - eerst een stuk lopen in het zand en dan het meer induiken. En bovendien een start in waves - eerst de vrouwen, 10 minuten later de heren -40 jaar en 10 minuten daarna de heren 40+
(noot : de tijden zijn niet exact, want de - heel lange - wissels zijn niet apart getimed in Lille en ik had een fout gemaakt bij mijn multisport modus op mijn Garmin.)
SWIM 0:18:29; 750m (+ stukje lopen voor start en na water)
Ik stond daar dus al een tijdje alvorens ik kon starten. Niet erg want het voordeel was dat we slechts met 51 tegelijkertijd in het water sprongen. Geen geboks dus.
Alhoewel ik op het strand al in de eerste gelederen kwam en dus vooraan startte met het zwemmen, ging het snel bergaf. Ik kwam maar niet in mijn slag. Bij de eerste boei vroeg ik me af waarom ik al meer dan een jaar oefen op bilateral breathing, om dan in de eerste wedstrijd spontaan te hervallen in links ademen. Kalf! Ik kwam er nooit in, en miste ook een shot adrenaline, ik lag te mak in het water.
Zeer slecht, onbegrijpelijk slecht zelfs!
Twee lessen :
- Focus tijdens het zwemmen en er uit halen wat er in zit
- nog veel openwater trainen met mijn nieuwe stijl, want het is niet evident om die stijl van het zwembad zomaar te kopiëren naar een meer.
T1
Daarna kwam de langste wisselzone ooit. Zeker 300 meter lopen naar de fiets en daarna zeker nog eens hetzelfde naar de fietsstart. De enige schoonheidsfout in de overigens zeer puike organisatie (al is het natuurlijk voor iedereen hetzelfde)
BIKE 1:05:28; 40,65 km; 37,2 km/u; gem HSL 155; max HSL 171
Bij het fietsen zat ik onmiddellijk in het juiste gevoel. Nochtans was de eerste 6 km direct wind vol op kop. Maar ik had goeie benen. En dat ik de ene na de andere atllet inhaalde was zalig. Iets verder in de vlakte zag ik een atleet die ik niet zo snel inhaalde als de anderen (hij leek zowat even snel te rijden als mij). In mijn hoofd gaf ik hem een naam - per ongeluk David : ) - en ik dacht : die gaat me scherp houden. Vijf kilometer later ging ik erop en erover, maar hij herhaalde dat 2 km later... en ... viel toen stil. Ik ging er weer over, en zag hem niet meer terug. En het gevoel bleef de max. Ik voelde mijn benen niet verslappen, was zeer constant in mijn tempo en hartslagen. Ik reed met momenten met een heel brede smile - de nadruk die ik deze winter legde op de fietstrainingen, het werpt zijn vruchten af.
T2
Opnieuw die ellenlange lijn naar de wisselzone. Maar wel een uiterst snelle wissel.
RUN 32:30; 8,5 à 9 km; 15,5 à 16,5 km/u; gem HSL 162; max HSL 169
Toen ik mijn eerste passen liep, wist ik het al...wat een benen vandaag zeg. Zonder echt het gevoel te hebben te vlammen zat ik al vlug boven de 16 km/u. Ik kon mijn tempo mooi aanhouden en had gedurende het ganse loopgedeelte geen enkel echt zwak moment. Ik zag het ook aan de houding van mijn enige supporter in Lille, mijn vader, dat het er goed uit zag.
Beetje per beetje begon ik me af te vragen op welke positie ik liep in mijn categorie. Ik had nog niemand horen afroepen van mijn categorie door de speaker, en het was ook onduidelijk wie voor mij aan zijn eerste, tweede of derde ronde bezig was. Niemand passeerde mij, en ik passeerde continu andere atleten. Zelfs aan de finish had ik geen idee van mijn positie.
Maar ik wist wel direct : qua fietsen en lopen is dit mijn beste kwart ooit. Super, en ik zat helemaal niet stikkapot.
Deze wedstrijd deed wat hij moest doen : mij een enorme boost van zelfvertrouwen geven en de goesting om nog drie maanden hard te trainen voor het einddoel Zurich.
's Avonds laat rolden de uitslagen binnen, en daar stond het : 39e overall, en ..... 6e bij de categorie 40+. Ik loop sindsdien al een ganse dag op wolken. Heerlijk onbezonnen en zelfs overdreven content zijn. Een veteraan, maar ook een klein kind. Zo moet dat zijn!
zondag 5 mei 2013
6e
Wat een dag ... op de kwarttriatlon in Lille. Afgrijselijk slecht gezwommen en dan uitgepakt tijdens het fietsen en lopen - met als gevolg dat ik ....... 6e geëindigd ben bij de categorie 40+, 39e overall. Schitterend!
En zeggen dat het bijna een duatlon was. Als ik de fiets- en looptijden zie, deed ik in dat geval mee voor het podium.
Morgen een langer verslag over deze eerste wedstrijd van het jaar.
En zeggen dat het bijna een duatlon was. Als ik de fiets- en looptijden zie, deed ik in dat geval mee voor het podium.
Morgen een langer verslag over deze eerste wedstrijd van het jaar.
zaterdag 4 mei 2013
plannetje opbergen
Vandaag staat het toch al op de website van triatlon Lille : watertemperatuur is net 13°C, dus het wordt triatlon en geen duatlon. Ik mag dus mijn snode plannen (een verschroeiende start met de bedoeling in de kopgroep of op zijn minst de eerste achtervolgers aan het fietsen te starten) opbergen.
Morgen ga ik proberen genieten. De eerste wedstrijd sinds 1 jaar (de 111 triatlon in La Roche). En de eerste keer zonder mijn maatje David, die de triatlon-microbe heeft afgeschud en zich op de wereld van 'boer en tuinder' heeft gegooid.
Ik ga gewoon op zoek naar dat wedstrijdgevoel en er vooral enorm van proberen genieten. De stress-meter staat voorlopig nog op nul. En ik denk niet dat dat morgen helemaal anders zal zijn. Ironman Zurich is D-day dit jaar!!
Vandaag nog eens de tijdritfiets uitgelaten voor een korte training. Veel mindere benen dan gisteren.
12u15 BIKE 1:22:12; 43,2 km; 31,5 km/u; gem HSL 116; max HSL 131
vrijdag 3 mei 2013
preparation
Wat een raar gevoel : zondag wedstrijd in Lille, maar ik weet nog niet wat voor wedstrijd het wordt. Watertemperatuur is nog maar 12 graden. Als het zondag 13 graden is, dan is het triatlon. Als het lager dan 13 graden is, wordt het een duatlon. Een groot verschil voor mij : bij duatlon kan ik redelijk in de voorste gelederen de fiets op (na een sprint van 4 km lopen), bij triatlon kom ik in het pak uit het water (eerder in het 2e gedeelte zelfs). Soit, ik zal het pas bij aankomst in Lille zondag te weten komen wat het wordt.
Donderdag
SWIM 2600m; 0:57:00
50 - 50 - 100 - 300 IN
300 kick on side (fins)
300 6/1/6 fins
300 swim (tempo 1:56 = CSS)
200 (25 scull #1 - 25 swim) pb
200 swim (tempo 2:01)
200 (50 unco - 50 swim) fins
200 swim (tempo 2:00)
200 pb + paddles
200 swim (tempo 2:01)
Goeie training
Vrijdag
7u15 RUN 0:37:26; 8 km; 12,8 km/u (tempo 4:41) gem hSL 132; max HSL 149
nuchtere ochtendloop naar het werk. blijkbaar goeie benen vandaag.
19u15 RUN 0:37:16; 13,4 km (tempo 4:29); gem HSL 133; max HSL 149
avondloop terug naar huis. Bevestiging : echt goeie benen, want was me echt aan het inhouden.
woensdag 1 mei 2013
Trek Equinoxe
Altijd een mooie dag, die eerste dag terug op de tijdritfiets. In de beugels liggen en het wegdek onder je wielen horen zoeven. Mmmmm heerlijk!
12u BIKE 1:40:00; 53,35 km; 32 km/u; gem HSL 120; max HSL 148
Zoveel mogelijk aan het einde van mijn extensieve zone getraind, behalve een kwartier waarin goed doorgereden heb tegen de overslagpols (diep in de intensieve zone dus).
Benieuwd wat dat gaat geven zondag in de kwarttriatlon in Lille.
20u30 CORE STABILITY 0:30:00
ik heb deze oefeningen de laatste 2 weken verwaarloosd. Terug de draad opgepikt dus.
Abonneren op:
Posts (Atom)